Yamaha

Firmę założył budowniczy fortepianów Torakusu Yamaha w 1889 r., jednak jej droga do tworzenia motocykli była bardzo długa.

W 1954 r. już jako Yamaha Motor Company weszła na rynek modelem YA1 z silnikiem dwucylindrowym o pojemności 250 cm³, konstrukcję wzorowano na modelu Adler MB250. Jego nieoficjalną nazwą było Aka-tombo czyli Czerwony Smok.

Początkowy kapitał wynosił 30 milionów jenów i zatrudniała 274 r., Yamaha wytwarzała w tym czasie około 200 motocykli miesięcznie. Ten początkowo mały producent konkurując z 150 firmami motocyklowymi, zdołał utrzymać się w trudnych warunkach rynkowych i z czasem przekształcił się w korporację o globalnym zasięgu.

W 1960 r. rozpoczęto eksport do USA, produkcję specjalistycznych modeli wyścigowych a rok później zespół Yamaha po raz pierwszy wystartował w wyścigach TT – do końca dekady wywalczył 5 tytułów mistrza świata.

Pierwszy model z silnikiem czterosuwowym XS1 powstał w 1969 r., miał pojemność 654 cm³, rozrząd OHC i dwa cylindry w układzie rzędowym. Zaczęto produkować kilka modeli dwucylindrowych o pojemności 250 do 750 cm³, przestając polegać na systemie dwusuwowym.

Zainteresowanie konstruktorów sportami terenowymi zaowocowało nowymi układami zawieszenia tylnego typu single shock a także dwusuwowych i czterosuwowych motocykli trialowych. Następny sukces stanowił model XS750 z trzema cylindrami, wałkiem napędowym i rozrządem DOHC (da wałki rozrządu przypadają na jeden rząd cylindrów), pierwszy z nowej generacji maszyn czterosuwowych. Kolejnym krokiem był silnik widlasty czterosuwowy, dwucylindrycznym.

W 1984 r. korzystając z opracowanej technologii Grand Prix wyprodukowano wspaniały motocykl szosowy z silnikiem dwusuwowym, model RZ500 o pojemności 500 cm³ w układzie V4 z dwoma wałami korbowymi. Dopiero przepisy z zakresu ochrony środowiska dotyczące toksyczności spalin oraz rozwój technologii czterosuwowej sprawiły, że wyszedł z produkcji.

Rok później pojawił się model FZ-750 z silnikiem czterocylindrowym, chłodzeniem wodnym i 20 zaworami. Zaprezentowany na targach w niemieckiej Kolonii był pierwsza na świecie 5-zaworową konstrukcją DOHC

W 1998 r. pojawił się model YZF-R1, okrzyknięty rewolucyjnym w świecie motocykli supersport. Ma on bardzo mocną a równocześnie lekką konstrukcję, na jego potrzeby skonstruowano silnik rzędowy ważący tylko 65,3 kg, o sile 150 KM.

Skutery

Popularność tych pojazdów zaczęła się po II wojnie światowej. W tych czasach samochody były drogie, motocykle dla zwykłych ludzi nie były tak praktyczne. Skutery charakteryzowały się prostą konstrukcją, dawał ochronę przed deszczem, kałużami na drogach i innymi niedogodnościami.

Obecnie skutery są nieco większe ale spełniają podobne funkcje. Nadal maja małe koła i niską prędkość, dlatego lepiej sprawdzają się w mieście niż w terenie i jeździe na duże odległości. To pojazdy lekkie, o ograniczonych osiągach, z silnikiem i zbiornikiem paliwa umieszczonym pod siedzeniem, prowadzone bez obejmowania nogami. Posiadają stała osłonę nóg, obniżoną ramę ułatwiającą wsiadanie i podesty zamiast podnóżków.

Najlżejsze są zaliczane do motorowerów i podlegają innym ustaleniom Kodeksu Drogowego. Przy konstrukcji podstawą jest wygoda użytkownika przed siłą silnika.

Skutery dzieli się na typy z pojemnością silnika do 50 cc³, najczęsciej dwusuwowych, o pojemności 50 cc³ ekonomiczne, typowo miejskie, z małymi kołami i niedużym zbiornikiem paliwa (około 5 l), retro, sportowe, midi duże koła, midi miejski, midi turystyczny, terenowy, maxi sportowe, skutery z dachem.

Maxi-skutery wyposażone są w duże silniki o pojemności do 800 cc³, prawnie traktowane jak motocykle. Takim jest na przykład Honda Silver Wing 400 z dwoma cylindrami i dużą mocą czy Gilera Nexus z jednocylindrowym silnikiem o pojemności 460 cc³, zamocowanym do ramy. Posiadają bardziej sportową, aerodynamiczną i agresywną sylwetkę.

Do największych producentów skuterów należą: Piaggio, Peugeot, Aprilla, Yamaha, Suzuki, Honda i PGO, TGB, Kymco. Mniejsze to Atala, Baotian, Benelli, Beta, Cagiva, Derbi, Rieju, Rex, MBK i inne.

W tym roku uchwalono nowe przepisy dotyczące zdobywania uprawnień do kierowania motocyklem, które będą obowiązywać od 1 stycznia 2012 r. Obejmą  także właścicieli skuterów o pojemności ponad 50 cc³, trójkołowych i czterokołowych.

Dla pozostałych właścicieli skuterów zostanie wprowadzone nowa kategoria AM, wiek minimalny podniesiony do 14 lat (w chwili obecnej nie wiadomo jeszcze gdzie można będzie zdobyć takie uprawnienia). Na razie aby kierować motorowerem należy (mówiąc w dużym skrócie) wysłuchać określoną ilość godzin wykładów w Wojewódzkich Ośrodku Ruchu Drogowego i zdać egzamin.

Rok 2011 przyniósł likwidację zerowej stawki VAT na szkolenie motocyklistów, co spowoduje wzrost cen kursów o 23%.

Motocykl pojazd z duszą

Motocykle mają swoją duszę. Taką konstatację potwierdzi nie tylko miłośnik i fan motocykli, ale każdy kto choć raz miał przyjemność przejechać się starym motocyklem czy jakimś nowszym modelem. Starsze radzieckie modele jak „Dniepr” idealnie nadają się na wypady z przyjaciółmi do wioski gdzieś na grilla. W trakcie siedzenia i smażenia kiełbasek przejażdżka po wsi i po pobliskiej łące stanowi niemalże scenę z filmu „Znachor”, gdy główny bohater był jednym z bogatszych we wsi, bo miał właśnie motor i swoja ukochaną na nim woził po łąkach, bo musiał. Łąki wtedy stanowiły codzienną drogę do domu. Taka przejażdżka na Dnieprze w wieki dwudziestym pierwszym dostarcza równie fascynujących wrażeń, może nawet jeszcze bardziej przez ów fakt starości, który wraca nas do przeszłości, ale czyni teraźniejszość zarazem bardziej magiczną. Charakterystyczną częścią tego modelu motoru jest specjalny wózek dostawiany do korpusu głównego, w którym może siedzieć jeszcze jedna osoba. Taki sprzęt kojarzyć może się z pojazdami komendantów z filmów wojennych.

Renegat

Pojęcie renegata miłośnikom seriali w pierwszej kolejności skojarzy się z amerykańskim serialem kultowym w Polsce na początku lat dziewięćdziesiątych z uwagi na ówczesną jego transmisję na programie Polsat. Przygody głównego bohatera podróżującego na harley’u przyciągały ogromne rzesze widzów przed telewizory. Głowny bohater uobecniał bowiem marzenia każdego do pewnej swobody, wolności i dzikości. Pojęcie renegata wiąże się natomiast jeszcze z dwoma znaczeniami odnoszącymi się do czasów wojennych. Renegatem określało się bowiem kogoś, kto zdecydował się na opuszczenie własnej ojczyzny i przeszedł nawet na stronę wroga. W tym kontekście renegatem będzie zatem każdy zdrajca. Innym wariantem w znaczeniu może być renegat jako osoba odstępująca od wiary, zatem renegat w tym przypadku równa się odszczepieniec. Bohater kultowego serialu był na pewno takim odszczepieńcem, poza tym poszukiwany przez policję, ponieważ go wrobili w zeznania na niekorzyść innych policjantów. Sam Reno jawi się także policjantem.

Regulacja zaworów w silnikach motocyklowych

Stałe ograniczenie luzu między krzywką a zaworem do wartości około zera, zapewniłoby równowagę fazy rozrządu i cichobieżnej pracy maszyny, w praktyce nie jest to jednak możliwe ze względu na fizyczne właściwości metalu, który rozszerza się pod wpływem wysokiej temperatury a zwęża pod wpływem zimna.

Silnik zbudowano z różnych rodzajów metalu, z reguły zawory wydechowe silnie nagrzewane spalinami, powinny mieć większy luz –  inaczej zachowują się zawory dolotowe schładzane przez mieszankę. Producenci podają w instrukcji bezpieczny zakres luzu, jaki należy ustawić.

Czasami przylgnie zaworów uklepują się z czasem, należy zregenerować głowicę i wymienić zawory, regulacja w tym wypadku nie pomoże.

Rzadko spotykane są hydrauliczne kasatory luzu zaworowego, które nie nadają się do silników wysokoobrotowych.

Dopuszczalna norma jest różna dla poszczególnych typów maszyn. Ze względu na osiągi najlepszy jest minimalny luz, zapewniający najdłuższy czas otwarcia zaworów, lepsze napełnienie i opróżnienie komory spalania. Z kolei podparcie zaworów może spowodować ich nadpalenie w wyniku przegrzania – pierwszym objawem jest słaba lub nierównomierna praca silnika.

Czasami zbyt duży luz wywołuje stukanie, ale nie zawsze, w niektórych przypadkach nawet bardzo duże luzy nie są słyszalne. Z drugiej strony niektóre motory postukują przy bardzo rozgrzanym silniku.

Zawory regulujemy zawsze na całkiem wystygniętym silniku, zdejmujemy fajki ze świec, odkręcamy przewody doprowadzające olej i odkręcamy pokrywę zaworów – śruby są nietypowe, więc robimy to bardzo ostrożnie. Czasami pokrywa może być dodatkowo przymocowana silikonem (można posłużyć się gumowym młotkiem żeby ją zdjąć).

Następnie oglądamy uszczelkę, najczęściej jest wielorazowa, w starszych motorach stosowano uszczelki klienkierowane, które trzeba wymieniać za każdym razem.

Odkręcamy prawy lub lewy dekiel silnika i kluczem nasadowym obracamy wał korbowy żeby zmierzyć luz na każdym z zaworów. Robimy to wsuwając szczelinomierz między trzonek zaworu a śrubę regulującą. Krzywki wałków rozrządu trzeba skierować przeciwnie do miejsca współpracy z dźwigienką.

Luzujemy nakrętkę i wkręcamy lub wykręcamy śrubę, aż listek szczelinomierza ciasno wchodzi w przerwę. Przytrzymujemy śrubę i kontrujemy nakrętką. Ustawiamy luz określony przez prezydenta. Nakładamy z powrotem uszczelki i montujemy pokrywę zaworów.

Koncern Honda

Międzynarodowa korporacja produkuje dzisiaj samochody, motocykle, skutery, samoloty i silniki oraz maszyny budowlane, jest też największym producentem silników na świecie (ponad 25 mln rocznie). Głowna siedziba znajduje się w Tokio, a przedstawicielstwo w Europie w Offenbach am Main w niemieckiej Hesji.

Tworzy motocykle sportowe jak Honda CBR 954RR Fireblande, sportowo-turystyczne, Naked Bike, turystyczne (Honda Gold Wing), turystyczne enduro, Off Road (Cross), Cruiser, Quady, skutery i motorowery.

Założyciel firmy, Soichiro Honda urodził się w niewielkiej miejscowości w Japonii. Po wojnie z Rosją naprawiał rowery w kuźni ojca, jako mały chłopiec zobaczył pierwszy samochód – model T Forda, od tego momentu zaczęła się jego wielka pasja.

Jako młody człowiek został zatrudniony w warsztacie ART Co Service Station, jego właściciel był inspiracją do powstania samochodu wyścigowego w 1925 r. z ośmiocylindrowym silnikiem o pojemności 8 l, o mocy 100 km przy 1400 obrotach na minutę. Pięć lat później Soichiro sam zaczął brać udział w wyścigach.

Pierwszym założonym przez niego zakładem produkcyjnym był Tokai Seiki Heavy Industries, zajmujący się wytwarzaniem pierścieni tłokowych. Były zbyt kruche i często pękały więc Soichiro zapisał się na wieczorowe kursy metalurgii aby rozwiązać ten problem. Firma rozwijała się w trudnym okresie po wojnie z Rosją, przetrwała jednak i zbudowała swoją pozycję na rynku motocykli.

W 1936 r. Soichiro miał wypadek podczas rajdu i musiał zakończyć karierę jako kierowca. Skupił się na rozwijaniu firmy, którą sprzedał 10 lat później, aby powołać do życia Instytut Badań Technicznych a w 1948 r. Honda Motor Company Ltd. z kapitałem miliona jenów.

Wkrótce powstał model roweru z silnikiem (modpeda) TYP B o pojemności  90 cc³ z centralnie umieszczonym amortyzatorem i pojemnym bagażnikiem a po zwiększeniu kapitału przez szefa zarządu Takeo Fujisawe wypuszczono na rynek model z silnikiem dwucylindrowym, o pojemności 98 cc³, nazwany Dream.

Przełomowy okazał się nowy model, czterocylindrowy Dream TYP E, osiągający rekordową wówczas prędkość 72 km/h.

Wkrótce powstał też czterocylindrowy silnik o pojemności 146 cc³, z jednym zaworem ssącym i dwoma wylotowymi, tylnym popychaczem zaworów i wałkiem rozrządu nad wałkiem korbowym. Po tym sukcesie zapotrzebowanie na modpedy spadło i firma zaprzestała ich produkcji do 1951 r. Wówczas powstał pierwszy silnik czterosuwowy Hondy a w 1961 r. koncert stał się dzięki eksportowi do USA i Europy największym producentem motocykli na świecie.

Harley Davidson od 1939 r. do czasów współczesnych

Po wybuchu II wojny światowej armia USA rozpoczęła testy motocykli Indian i Harley-Davidson, aby sprawdzić, które lepiej sprawdzają się w warunkach polowych. Kontrakt na dostawy dla armii mógł wynieść przedsiębiorstwo na znacznie wyższy poziom, maszyny wykorzystywane w działaniach wojennych musiały osiągać prędkość ponad 105 km/h, mieć dobre właściwości jezdne przy małych prędkościach i sprawdzać się w różnym terenie. Ostatecznie wygrał Harley-Davidson i rozpocząl produkcję modelu WLA ze zmodyfikowanym zawieszeniem, większym prześwitem, aluminiową głowicą silnika i kaburę na pistolet maszynowy Thompson. Wyprodukowano około 88 000 sztuk i firma otrzymała nagrodę za produkcję wojenną. W tym czasie zaczęto powszechnie stosować czterobiegowe skrzynie. Odchodzący do cywila żołnierze mogli kupić motory za jedyne 25 dolarów!

W 1942 r. zmarł prezes firmy Walter Davidson, a jego stanowisko zajął syn, Wiliam Herbert Davidson, wkrótce zabrakło także Williama Harleya.

Po wojnie produkcja rosła, zastosowano nowy, lżejszy silnik Panhead z ulepszonym systemem smarowania oraz widelec z hydraulicznym systemem tłumienia drgań. W ten sposób powstał pierwszy model Hydra-Glide.

Firma musiała w tym czasie sprostać ostrej konkurencji ze strony przedsiębiorstw brytyjskich, sytuacja przemysłu amerykańskiego była ciężka i pomimo ogłoszenia upadłości przez przedsiębiorstwo Indian, Harley-Davidson miał poważne problemy finansowe.

Kolejny raz firmę uratowało zwycięstwo na wyścigach, w 1958 r. Carroll Resweber wygrał jedne z najważniejszych zawodów, AMA Grand National Championship a George Roeder pobił rekord prędkości osiągając ponad 177 mil na godzinę.

W 1969 r. prezes AMF, Rodney Gott, wieloletni fan maszyn Harleya-Davidsona, kupił firmę za 21 mln dolarów. Wkrótce zaczął się wielki boom na motory i firma zaczęła produkować po 75 000 egzemplarzy rocznie, w 1973 r. prezesem został John A. Davidson (syn Williama Herberta). Niestety był to także okres wzrastającej konkurencji ze strony tzw. wielkiej czwórki japońskiej, produkującej duże motocykle w stosunkowo niskich cenach.

Od około 1980 r. Harley-Davidson produkuje model turystyczny Tour Glide FLT z elastycznie zawieszonym silnikiem o pojemności 80 cc³ i łańcuchem zamkniętym w obudowie wypełnionej olejem, zwany Królem Autostrad. W 1981 r. przedsiębiorstwo uwolniło się spod kontroli AMF, wkrótce powołano Harley Owners Group i firma postanowiła odciąć się od modeli o nowoczesnym wyglądzie na rzecz tradycyjnych.

Sprzedaż motocykli w Polsce w 2011 roku

Polacy najchętniej kupują maszyny uznanych zagranicznych firm jak BMW, Honda, Suzuki, Yamaha, Daelim, Hyosung, Polaris, Vectrix, Zipp, Kawasaki i Tryumph. Wyliczenia nie są do końca dokładne, ponieważ część zakupionych motocykli nie jest zarejestrowana – na przykład te kupione przez policję drogową czy pojazdy niehomologowane do użytku na drogach publicznych.

Stosunkowo niewielki udział na rynku polskim ma legendarny Harley-Davidson, z pewnością pewien wpływ mają na to ceny, używane modele jak Ultra Classic Elektra Glide z 2009 r., Superlow z 2010 r. i inne kosztują od 86 000 zł do 33 000 zł. Dla porównania najnowsze modele Hondy z 2011 r. zaczynają się od 30 000 zł.

Spośród jednośladów najchętniej kupujemy motocykle, ich sprzedaż w 2010 r. nie wzrosła jednak w porównaniu do lat poprzednich a nawet spadła o ponad 5% (najlepszy pod tym względem był rok 2008). Do najpopularniejszych należały modele o pojemności 50-125 cc³ firm Romet Motors, Zipp i Yamaha, na drugim miejscu o pojemności powyżej 750 cc³. Maszyny o małej pojemności są bardziej praktyczne w miastach czy dla mieszkańców małych miejscowości, na drugim miejscu znalazły się modele o największej pojemności, choppery, motocykle enduro-turystyczne i turystyczne takich marek jak BMW, Harley-Davidson i Suzuki.

Wysoką pozycję Yamahy warunkuje model YBR 125, typowo miejski o pojemności 125 cc³, na którym można jeździć z prawem jazdy kategorii A1.

Motorowerów sprzedano mniej w stosunku do 2008 i 2009 r., tłumaczy się to dużą ilością promocyjnych, tanich skuterów w supermarketach, obecnie najchętniej kupujemy tanie ale bardzo dobre modele produkowane w Azji na zamówienie dużych producentów, takie jak Router czy Inca (chociaż na pierwszym miejscu jest Romet Motors), najmniejszym zainteresowaniem cieszą się szeroko reklamowane Kymco.

Na rynku liderem jest polska marka Romet Motors, od początku roku zarejestrowano prawie 2000 nowych jednośladów tego producenta, a w pierwszej połowie roku miała 27% udziału w całej sprzedaży. Zdecydowanym atutem są niskie ceny, zwłaszcza w porównaniu z dotąd najpopularniejszymi markami japońskimi. Za Rometa zapłacimy około 5 000 zł, a za model Division o większej pojemności jedynie 8 000 zł. (kilkakrotnie mniej niż za motocykle zagraniczne). Firma Arkus & Romet Group wypracowała w zeszłym 160 mln zł przychodu.

Kolekcjonerzy

Motocyklami fascynują się najróżniejsi ludzie z najróżniejszych powodów. Niektórzy na przykład chcą posiadaną maszyną zamanifestować swój status, inni chcą zaimponować kobietom, jeszcze inni pokazać swoją niezależność. Są też tacy, który mają zwyczajnie zmysł kolekcjonerski, ci szczególnie lubią mieć unikaty. Czasami poskładanie takiego starszego motocykla z historią wymaga nawet lat. Oni to cierpliwie robią, poszukują części w sklepach internetowych, a także na wsiach, gdzie być może jakiś kawałek lub co znacznie lepsze cały motocykl, zachował się zapomniany w starej szopie. Jak wiadomo największa frajda jest nie ze złapania króliczka, ale z jego gonienia. Motocyklowi kolekcjonerzy potrafią gonić długo, gdy już zdobędą wszystkie kawałki i poskładają upatrzoną maszynę, zabawa z tym modelem się kończy. Trzeba więc po prostu znaleźć sobie kolejny obiekt do składania i dopieszczania. Niektórzy potrafią to robić całymi latami i w końcu mają kilkanaście jednośladów, a rekordziści nawet i więcej.

Militaria

Wielu ludzi hobbystycznie zajmuje się militariami. Niektórzy robią to wyłącznie na papierze lub wirtualnie. To znaczy dużo na ten tamta czytają, znają różne rodzaje broni, są w stanie dużo o niej powiedzieć, choć nie widzieli jej nigdy na żywo. Inni z kolei biorą udział w rozmaitych rekonstrukcja, niektórzy coś kolekcjonują. Z militariami jest jednak ten problem, że nie wszystko tak po prostu można zbierać, bo jakby na to nie spojrzeć, część to jednak najprawdziwsza broń, która jest niebezpieczna. W tym wypadku wyjątkowy fart mają ci, którzy zajmują się wojskowymi motocyklami. Dziś zdobycie kompletnego motocykla z okresu drugiej wojny światowej, to prawdziwe wyzwanie. Są jednak tacy, co je podejmują, co więcej, są w stanie odrestaurować maszynę i doprowadzić do stanu, w którym doskonale jeździ. Wiadomo, że do użycia na drodze zbytnio się nie nadaje, ale na zlocie fanów militariów można naprawdę zrobić duże wrażenie. Oczywiście trzeba w to włożyć sporo pracy, ale tak czy inaczej, wrażenie jest bezcenne.

Aerografia

Aerograf to bardzo mały pistolet na farbę, który służy do malowania precyzyjnego. Wykorzystywany jest w najróżniejszych dziedzinach, także do tuningowania pojazdów, również motocykli. Dzięki takiemu urządzeniu można swoją maszynę uczynić naprawdę niepowtarzalną. Wielu motocyklistów para się takim zajęciem osobiście i ten sposób zdobienia motocykla jest najlepszy i najbardziej satysfakcjonujący. W końcu jeśli pomalujemy go osobiście, to mamy gwarancję, że nie jest to żaden milion razy wykorzystywany szablon, ale nasza autorskie i oryginalne dzieło. Niestety minusem takiego rozwiązania jest to, że nie tylko trzeba umieć obsługiwać aerograf, ale też… no nie oszukujmy się, mieć choćby minimum talentu. Jeśli tego nie mamy, to raczej trzeba sobie odpuścić własnoręczne wykonanie zdobienia. Lepiej po prostu zapłacić specjaliście, by zrobił dla nas profesjonalnie to, co będziemy chcieli. Możemy oczywiście skorzystać z szablonów, ale możemy też po prostu wytłumaczyć, co dokładnie chcielibyśmy na naszej maszynie umieścić, jest szansa, że się uda.

Zwiedzanie

Zorganizowane zwiedzanie jest dobrą opcją, ale raczej wyłącznie dla początkujących turystów. Gdy już trochę autokarami po świecie pojeździmy, będziemy czuli niedosyt. A to gdzieś byliśmy za krótko, a to czegoś nie zobaczyliśmy, generalnie wszelkie minusy zorganizowanych wyjazdów zaczną nas szczególnie irytować. Wówczas trzeba   pomyśleć o jakiejś innej metodzie uprawiania turystyki. Do wyboru mam na przykład podróż z plecakiem, rajdy rowerowe, a także wyjazdy motocyklowe. Ten ostatni sposób ma szczególnie dużo zalet. Podobnie jak rower pozwala na to, że sami sobie wyznaczamy kierunek, czas zwiedzania i modyfikacje trasy. Ma natomiast tę przewagę nad rowerem, że podróżuje się nim znacznie szybciej i wygodniej niż rowerem. Oczywiście jest sposób podróżowania wyłącznie dla wybranych, to znaczy tych, którzy naprawdę znają się na rzeczy i przede wszystkim mają uprawnienia, ku temu by motocyklem jeździć. Jeśli jest się początkującym motocyklistą to lepiej nie ryzykować bezpieczeństwa własnego i innych użytkowników dróg.

Początkujący motocyklista

Wiadomo, że motocyklistą nikt się nie rodzi, choć można mieć oczywiście naturalnie pasję. Natomiast pełnoprawnym motocyklistą trzeba po prostu nauczyć się być, a co więcej zdobyć stosowne upewnienia. Po pierwsze, by jeździć motocyklem trzeba mieć stosowne ku temu prawo jazdy. Nie wystarczy mieć kategorii B, czyli tej najbardziej popularnej na samochody osobowe. Trzeba przejść kurs i zdać egzamin. Potem oczywiście można już usiąść na swojej wymarzonej maszynie i ruszyć w siną dal. No dobrze, może to jednak nie jest aż takie łatwe. Motor dla początkującego motocyklisty trzeba rozważanie wybrać. Powinien być odpowiednio bezpieczny i może jednak niezbyt szybki, chociaż jest to bardzo kuszące. Poza tym musi też być dopasowany do możliwości finansowych. Jednak nawet jeśli nas stać na naprawdę rewelacyjną maszynę, na początek lepiej trochę się ograniczyć, przyjdą większe umiejętności i doświadczenie, to wówczas będzie czas na profesjonalny sprzęt. Na razie przyjemność jazdy na motocyklu trzeba sobie rozsądnie dawkować.

Quady

Motocykle czy skutery, które nadają się do jazdy w mieście czy po normalnej drodze to jedna sprawa. Trzeba też wiedzieć, że są i inne możliwości. Do jazdy w trudnych warunkach, na przykład górskich, służą na przykład motocykle krosowe i tak zwane quady. Skupmy się przez chwilę na tych drugich. Ostatnio stały się ponoć dość popularnym prezentem dla dzieci. Wyjaśnijmy sobie jednak, że nie jest to zabawka, tym bardziej taka, którą małoletni mogą się bawić na prawdziwej drodze. To przede wszystkim motocykl służący do uprawiania sportu i rekreacji. Przy jego pomocy można pokonywać trudniejsze trasy, można też się ścigać. Najczęściej jednak jest on wykorzystywany w turystyce do górskich czy krajoznawczych wycieczek. Do tego nadaje się doskonale, jeśli ma się ochotę na przejażdżkę takim sprzętem nie trzeba, go od razu kupować. Wiele gospodarstw agroturystycznych i strategicznie położonych klubów sportowych chętnie wypożycza tego rodzaju sprzęt swoim gościom, więc i w ten sposób z quadów można skorzystać.