Suzuki od założenia do dnia dzisiejszego

Początki koncernu sięgają 1909 roku, kiedy Michio Suzuki założył fabrykę urządzeń tkackich w małej, nadmorskiej miejscowości Hamamatsu. Rozwijała się dynamicznie, głównie dzięki produkcji krosien tkackich dla japońskiego przemysłu jedwabniczego i po latach obecności na rynku, w 1920 r. została przekształcona w spółkę akcyjną.

Michio Suzuki zdawał sobie sprawę, że firma aby przetrwać musi wejść na rynek także innych branży. W 1937 r. rozpoczął tworzenie małego samochodu, wyposażonego w czterosuwowy, czterocylindrowy silnik chłodzony cieczą.

Po II wojnie światowej w Japonii istniało zapotrzebowanie na szybki i tani środek transportu, rozwiązaniem okazało się doczepianie silnika do zwykłego roweru. Pierwszy tego typu pojazd Suzuki wyprodukowała w 1947 r., bardziej przypominający motorower, z silnikiem o pojemności 36 cm³, dwusuwowym, wyposażonym w innowacyjny system podwójnych zębatek. Nazwano go Power Free. Był na tyle atrakcyjny, że rząd przyznał firmie dotacje na kontynuowanie badań w zakresie inżynierii motocyklowej – tak powstał Suzuki Motor Corporation.

Pierwszy motocykl, nazwany Colleda powstał w 1954 r., posiadał silnik o pojemności 90 cc³, skrzynię biegów o dwóch przełożeniach. W 1960 r. Suzuki zaczęła konkurować na rynku motoryzacyjnym z Hondą i Kawasaki, dzięki temu powstał model X6 Hustler w 1965 r. o pojemności 250 cc³. Osiągnął wielki sukces na rynkach Francji, Niemiec i Włoch.

W 1970 r. zespół Suzuki zdobył swoje pierwsze mistrzostwo świata w motocrossie.

Rok później wypuszczono na rynek model GT750 z silnikiem wielocylindrowym, jako odpowiedź na motocykl Hondy CB750, prowadzono także próby z wprowadzeniem silnika Wankla.

Opatentowany w 1963 r. przez Felixa Wankla silnik wykonuje 3 cykle pracy (ssanie, sprężenie, wydech) podczas jednego obrotu wału, od momentu powstania był stosowany w samochodach Mazdy. Suzuki zastosowała go na próbę w wyprodukowanym w 1974 r. modelu RES (produkowanym jeszcze przez 3 lata).

Pierwsze czterosuwowe, wielocylindrowe silniki zastosowano w motocyklach GS, miały pojemność 400 i 750 cc³, modele GSX powstawały od 1980 r.

Przełom w sportowych maszynach nastąpił 5 lat później wraz z powstaniem GSX-750.

W 1985 roku powstało również America Automotive Corp., zaprezentowano motocykl Samurai a w Avello w Hiszpanii rozpoczęła się produkcja skuterów.

Skutery

Skuter to lekki motocykl, nazwa którego pochodzi z języka angielskiego od słowa scooter. W realiach polskich wcześniejszym odpowiednikiem takiego modelu była motorynka. Skuter powstał bowiem również na potrzeby młodzieży. Charakterystyczna dla skutera jest jego poręczna wielkość i dość elegancka i nowoczesna obudowa. Skuter to model motocyklu nowszej generacji z cichym silnikiem. To idealny środek lokomocji dla tych, którzy lubią poruszać się swobodnie sami jak na rowerze, ale szybciej i bez takiego wysiłku. Ze skuterów korzystają zarówno mężczyźni, to motocykl wygodny także dla kobiet ze względu na funkcjonalny system w obsłudze, który wymaga właściwie opanowania zapalania skutera i sterowania nim za pomocą kierownicy. Ważną kwestia do zapamiętania na temat skuterów jest fakt, iż posiadają automatyczne sprzęgło oraz automatyczną bezstopniową skrzynie biegów. Skutery są obecnie bardzo popularne. Jako środek transportu dla młodzieży pozytywnym aspektem takiego pojazdu jest na pewno cena, nie aż tak wygórowana, jaka przyszłoby zapłacić za własny samochód.

Ścigacze

Ścigacze – takim pojęciem określa się potocznie motocykle służące do bardzo szybkiej jazdy po autostradzie i nie tylko. Z takim motocyklem związana jest już naprawdę zawrotna prędkość. Umiejętnością w obsłudze i prowadzeniu takiego pojazdu powinien kierować się przede wszystkim jego kierowca. Świadomy kierowca ścigacza zawsze ostrzeże swojego pasażera o niebezpieczeństwie poruszania się takim pojazdem. Kierowca tez powinien udzielić pasażerowi odpowiednich instrukcji na temat zachowywania się podczas jazdy takim ścigaczem. Najlepiej, gdy zabierze go na wolniejszą przejażdżkę, by mógł się wczuć w sytuację. Pasażer powinien być wyposażony obowiązkowo w kamizelkę odblaskową i kask. Do takiego stroju powinien być oczywiście zaopatrzony w odpowiednio ciepłą skórzaną kurtkę. Pasażer powinien zdawać sobie sprawę, że sam jest odpowiedzialny za siebie i powinien równie uważnie na ścigaczu kontrolować swoje ruchy i zachowanie. Kierowca ma za zadanie tylko uczulić na niebezpieczeństwo, ale pamiętajmy, że wsiadamy na własne życzenie.

Kaski motocyklowe

Do wyboru mamy modele integralne czyli zamknięte, chroniące całą twarz albo otwarte, zakładane na połowę twarzy. Jazda w kasku otwartym jest przyjemniejsza, twarz i głowa chłodzone przez powietrze nie nagrzewają się i nie pocą, ale to model zamknięty zapewnia więcej bezpieczeństwa. Czasami sprawiają wrażenie zbytnio ograniczających ruchy i pole widzenia, wystarczy jednak dobrze dobrać odpowiedni kask w sklepie i przyzwyczaić do niego.

Odpowiednie dopasowanie to najważniejsza część zakupów, w nieodpowiednim nie będziemy się czuć wygodnie, nie zapewni też ochrony. Większość producentów podaje tabele rozmiarów na stronach internetowych, ewentualnie sprzedawca powinien wiedzieć jaki rozmiar będzie pasował do wymiarów głowy. Określenia rozmiarów mogą być różne w zależności od producenta, dlatego najlepiej przeliczać je w centymetrach.

Modele są zróżnicowane pod względem kształtu, zależy to od zastosowanej przez producenta formy, dlatego jedynym sposobem dobrania wygodnego kasku jest jego zmierzenie. W przypadku kupowania w dużo tańszym sklepie internetowym dobrze jest najpierw przymierzyć model w tradycyjnym sklepie.

Kask powinien posiadać certyfikat świadczący, że został sprawdzony w różnych warunkach i spełnia wymogi bezpieczeństwa. W Europie jest to norma ECE 22.05, Snell (najlepiej 2005) w USA norma DOT. Chociaż ciemne kolory wyglądają lepiej, bardziej jaskrawe są lepiej widoczne dla innych uczestników ruchu, dobrze posiadać jakiś element odblaskowy.

Kask trzeba regularnie czyścić i konserwować, najbardziej brudzi się wizjer, problemem jest także zapchana wentylacja, przepocona wyściółka i nieszczelny wizjer.

Możemy zlecić to zadanie specjalnej firmie, taka usługa kosztuje około 100 zł., albo zrobić sami. Z instrukcją dołączoną do kasku (jeżeli jej nie mamy zawsze można spróbować poszukać w Internecie) demontujemy wszystkie ruchome części kasku.

Na rynku znajdziemy szereg preparatów czyszczących przeznaczonych specjalnie do tego celu. Potrzebujemy także kilka czystych ścierek i szczotki z miękkim włosiem. Wizjer łatwo jest zarysować i na tą część uważamy najbardziej, do jego wypolerowania można użyć mikrofibry. Dokładnie czyścimy otwory wentylacyjne (dzięki nim wizjer nie zaparowuje).

Szybka posiada zawiasy, które warto nasmarować i wyregulować aby nie przepuszczały zimnego powietrza. Wyściółkę pierzemy w rozcieńczonym płynie do prania i bardzo dobrze suszymy przed włożeniem.

Przygotowanie motocykla do zimy

Zima to nie najlepsza pora do jazdy motocyklem, maszyny najczęściej stoją przez kilka miesięcy w garażu, czekając na słońce i ciepły wiatr. Aby na wiosnę swobodnie odpalić, już przed zimą trzeba przygotować silnik do spadku temperatury i długiego bezruchu.

Po myciu i ogólnym przeglądzie, wymieniamy olej silnikowy, sprawdzamy ciśnienie w kołach i spuszczamy paliwo z komór pływakowych gaźnika. Motor przykrywamy pokrowcem lub plandeką.

Akumulator to podstawa uniknięcia problemów z rozruchem, mróz może go poważnie uszkodzić, dlatego wyjmujemy go i przechowujemy do wiosny w ciepłym pomieszczeniu. Należy go systematycznie doładowywać, sprawny akumulator ma napięcie ponad 12,5 V przy spadku do 11 V jest już wyładowany (nawet jeżeli kontrolki w motocyklu się świecą). Najlepsza będzie elektryczna ładowarka, automatycznie dobierająca czas i parametry ładowania. Używamy go także w przypadku akumulatorów żelowych oraz w przypadku ładowania bez demontażu baterii z motocykla.

Spadek napięcia poniżej 8 V może oznaczać zasiarczenie płyt, a wtedy pozostaje tylko kupno nowego akumulatora – uszkodzony nie da się załadować do pełna, a podczas procesu mocno się nagrzeje. Elektroniczne ładowarki mogą odsiarczyć urządzenie, ale nie zawsze to się udaje.

Paliwo w baku musi być świeże, pozostawione w gaźniku na zimę straci większą część środków lotnych. Gaźniki mają też tendencję do absorbowania wilgoci z otoczenia (benzyna jest znacznie bezpieczniejsza w zbiorniku paliwa).

Aby spuścić paliwo odkręcamy śrubki spustowe na dole pokrywy komór pływakowych i pozostawiamy na tak długą chwilę żeby świeże paliwo mogło zastąpić stare. Jeżeli motocykl ma kranik podciśnieniowy trzeba zakręcić rozrusznikiem kilka razy, aby komory się napełniły (nie dłużej niż kilka sekund).

W sytuacji kiedy akumulator jest sprawny, paliwo świeże a silnik nadal nie odpala, winne mogą być świece zapłonowe. Zalaną świece trzeba oczyścić z resztek paliwa nad palnikiem kuchenki gazowej – końcówkę świecy trzymamy przez chwilę nad płomieniem. Następnie delikatnie czyścimy miękką miedzianą szczotką a oczyszczoną świecę wkręcamy z powrotem. Co jakiś czas świecę trzeba wymienić na nową ale nie za każdym razem kiedy przypadkowo ją zalejemy.

W niektórych maszynach długa zima może spowodować sklejenie się tarcz sprzęgła, dlatego przed zapaleniem silnika warto je rozkleić – motocykl stawiamy na koła, wciskamy sprzęgło, wrzucamy dowolny bieg i poruszamy nim do tyłu a potem do przodu.

Harley-Davidson Motor Company do czasów Wielkiego Kryzysu

Historia prestiżowej firmy sięgają 1901 r., William Sylvester Harley i Arthur Davidson zbudowali w swojej małej komórce za domem Davidsonów cztery silniki do zamontowania w ramie rowerowej.

Dwa lata później powstał pierwszy motocykl Silent Grey Fellow z jednocylindrowym silnikiem o pojemności 410  cc³.

Za  nieformalną datę powstania spółki uważa się 28 sierpnia 1903 r., jakiś czas potem dołączyli do niej bracia Arthura – William i Walter.

Wkrótce powstaje model o pojemności zwiększonej do 494 cc³, w 1904 r. wyprodukowali 8 maszyn a już w 1906 około 50. Wybudowali też obszerny gmach z siedzibą i warsztatami i wpisali firmę do amerykańskiego rejestru przedsiębiorstw handlowych i przemysłowych, dlatego 17 września 1907 r. uważa się za oficjalną datę powstania koncernu.

Do dzisiaj główna siedziba mieści się w tym samym miejscu, przy obecnej Chestnut Street w Milwaukee w stanie Wisconsin. Prezesem mianowano Waltera Davidsone, firma zyskała ogromną sławę dzięki wygraniu przez niego wyścigu Catskill Mountains w 1908 r. Produkcja szybko wzrosła do 150 motocykli rocznie, rok później w modelu 5D zaczęto montować silnik w układzie V, o 2 cylindrach rozchylonych pod kątem 45˚.

W czasie I wojny światowej Harley-Davidon stał się największą fabryką motocykli na świecie, zaopatrywał 67 krajów, w tym także wojsko, ponieważ maszyny znakomicie sobie radziły w trudnych warunkach. Wyprodukowano około 20 000 motocykli, dla samego tylko wojska.

Po wojnie, w 1919 roku firma opracowała model Flat Twin Sport z silnikiem typu bokser. Dwa lata później maszyna z silnikiem o podwyższonej pojemności skokowej wygrała wyścig we Fresno, ustanawiając rekord prędkości wynoszący 100 mil na godzinę.

Nie zaprzestano jednak prac nad dalszymi ulepszeniami, w 1922 r. wprowadzono silniki o pojemności 1,2 l, wkrótce zaczęto montować tak charakterystyczny dla tych maszyn masywny bak w kształcie kropli wody, nazwany Teardrop tank, w sprzęgle zastosowano mechanizm widełkowy a w 1928 r. hamulec przedniego koła. Powstały sławne, klasyczne model jak Peashooter czy B Racer z oponami 3,5 lub 3,85 cala (około 9 cm).

Krach na giełdzie nowojorskiej i wielki kryzys gospodarczy jaki po nim nadszedł nie oszczędził firmy, produkcja drastycznie spadła, nastąpiły masowe zwolnienia.

Nie zaprzestano jednak wprowadzać innowacji jak zmianę ożebrowania cylindrów, co pozwoliło na lepsze chłodzenie i konstrukcja nowego modelu – EL 61 OHV z górnozaworowym silnikiem Knucklehead o pojemności 610 cc³.