Rękawice motocyklowe

Chronią nie tylko przed zimnym powietrzem i deszczem ale także przed poważnym uszkodzeniem w razie wypadku. Naturalnym odruchem w czasie kraksy jest podparcie się rękami. Mają także chronić dłonie przed poceniem się i ślizganiem na kierownicy.

Tylko w rękawicach wysokiej jakości będziemy czuli się komfortowo, posiadają lepsze właściwość i długą trwałość. Wykonane są ze skóry i tworzyw sztucznych lub samych tworzyw, czasami dla większej ochrony wzmacniane dodatkowymi płytkami i piankami, co jest przydatne podczas jazdy z dużą prędkością między krzewami, niskimi gałęziami, chronią też przed pryskającym żwirem. Dostępne są także modele z nitowanymi wstawkami zwiększającymi wytrzymałość.

Rękawice dobrze jest kupić osobno na zimę i lato, zamiast specjalistycznych na zimę można dokupić ciepłą wyściółkę. Wkładki powstają z termoaktywnych materiałów tekstylnych zatrzymujących ciepło wewnątrz.

Producenci dzielą je na kategorię, zależnie od zastosowania w typie motocyklu: rękawice sportowe, enduro/cross, rękawice turystyczne i zimowe. Na przykład rękawice enduro dobrej firmy posiadają silikonowe nadruki na palcach dla lepszej kontroli dźwigni, przedłużone nadgarstek z możliwością regulacji i żelowe poduszki, są tez lepiej ocieplone niż inne modele.

Wewnętrzne wykończenie powinno być gładkie, bez wypustek mogących obcierać skórę, ściągacz wokół nadgarstka, który zapobiegnie zsuwaniu się z ręki, spód szorstki, dobrze trzymający kierownicę. Modele z usztywnionym nadgarstkiem lub przedramieniem wygodniej się zakłada.

Ważną sprawą jest  dobra wentylacja, pomimo użycia oddychających materiałów, bez odpowiedniej ilości otworów wentylacyjnych ręce będą się szybko pocić.

Wzmocnienia powinny zostać umieszczone głównie po zewnętrznej stronie rękawicy. Najbardziej na uszkodzenia narażone są kostki dłoni i palce, dodatkowe zabezpieczenia powinny się znajdować na zewnętrznej krawędzi oraz na wewnętrznej stronie dłoni. Fartuch powinien być odpowiednio długi aby zakryć szczelnie koniec rękawa.

Rękawice skórzane należy dobrze dopasować do dłoni, palce powinny dotykać koniuszkami końca rękawicy, nie powinny występować tam puste przestrzenie. Sprawdzamy czy można swobodnie operować włącznikiem na kierownicy motocykla i dobry chwyt. Obcisłe przyleganie do dłoni też nie jest wskazane, rękawice nie mogą zbytnio krępować ruchów.

Suzuki od założenia do dnia dzisiejszego

Początki koncernu sięgają 1909 roku, kiedy Michio Suzuki założył fabrykę urządzeń tkackich w małej, nadmorskiej miejscowości Hamamatsu. Rozwijała się dynamicznie, głównie dzięki produkcji krosien tkackich dla japońskiego przemysłu jedwabniczego i po latach obecności na rynku, w 1920 r. została przekształcona w spółkę akcyjną.

Michio Suzuki zdawał sobie sprawę, że firma aby przetrwać musi wejść na rynek także innych branży. W 1937 r. rozpoczął tworzenie małego samochodu, wyposażonego w czterosuwowy, czterocylindrowy silnik chłodzony cieczą.

Po II wojnie światowej w Japonii istniało zapotrzebowanie na szybki i tani środek transportu, rozwiązaniem okazało się doczepianie silnika do zwykłego roweru. Pierwszy tego typu pojazd Suzuki wyprodukowała w 1947 r., bardziej przypominający motorower, z silnikiem o pojemności 36 cm³, dwusuwowym, wyposażonym w innowacyjny system podwójnych zębatek. Nazwano go Power Free. Był na tyle atrakcyjny, że rząd przyznał firmie dotacje na kontynuowanie badań w zakresie inżynierii motocyklowej – tak powstał Suzuki Motor Corporation.

Pierwszy motocykl, nazwany Colleda powstał w 1954 r., posiadał silnik o pojemności 90 cc³, skrzynię biegów o dwóch przełożeniach. W 1960 r. Suzuki zaczęła konkurować na rynku motoryzacyjnym z Hondą i Kawasaki, dzięki temu powstał model X6 Hustler w 1965 r. o pojemności 250 cc³. Osiągnął wielki sukces na rynkach Francji, Niemiec i Włoch.

W 1970 r. zespół Suzuki zdobył swoje pierwsze mistrzostwo świata w motocrossie.

Rok później wypuszczono na rynek model GT750 z silnikiem wielocylindrowym, jako odpowiedź na motocykl Hondy CB750, prowadzono także próby z wprowadzeniem silnika Wankla.

Opatentowany w 1963 r. przez Felixa Wankla silnik wykonuje 3 cykle pracy (ssanie, sprężenie, wydech) podczas jednego obrotu wału, od momentu powstania był stosowany w samochodach Mazdy. Suzuki zastosowała go na próbę w wyprodukowanym w 1974 r. modelu RES (produkowanym jeszcze przez 3 lata).

Pierwsze czterosuwowe, wielocylindrowe silniki zastosowano w motocyklach GS, miały pojemność 400 i 750 cc³, modele GSX powstawały od 1980 r.

Przełom w sportowych maszynach nastąpił 5 lat później wraz z powstaniem GSX-750.

W 1985 roku powstało również America Automotive Corp., zaprezentowano motocykl Samurai a w Avello w Hiszpanii rozpoczęła się produkcja skuterów.

Skutery

Skuter to lekki motocykl, nazwa którego pochodzi z języka angielskiego od słowa scooter. W realiach polskich wcześniejszym odpowiednikiem takiego modelu była motorynka. Skuter powstał bowiem również na potrzeby młodzieży. Charakterystyczna dla skutera jest jego poręczna wielkość i dość elegancka i nowoczesna obudowa. Skuter to model motocyklu nowszej generacji z cichym silnikiem. To idealny środek lokomocji dla tych, którzy lubią poruszać się swobodnie sami jak na rowerze, ale szybciej i bez takiego wysiłku. Ze skuterów korzystają zarówno mężczyźni, to motocykl wygodny także dla kobiet ze względu na funkcjonalny system w obsłudze, który wymaga właściwie opanowania zapalania skutera i sterowania nim za pomocą kierownicy. Ważną kwestia do zapamiętania na temat skuterów jest fakt, iż posiadają automatyczne sprzęgło oraz automatyczną bezstopniową skrzynie biegów. Skutery są obecnie bardzo popularne. Jako środek transportu dla młodzieży pozytywnym aspektem takiego pojazdu jest na pewno cena, nie aż tak wygórowana, jaka przyszłoby zapłacić za własny samochód.

Ścigacze

Ścigacze – takim pojęciem określa się potocznie motocykle służące do bardzo szybkiej jazdy po autostradzie i nie tylko. Z takim motocyklem związana jest już naprawdę zawrotna prędkość. Umiejętnością w obsłudze i prowadzeniu takiego pojazdu powinien kierować się przede wszystkim jego kierowca. Świadomy kierowca ścigacza zawsze ostrzeże swojego pasażera o niebezpieczeństwie poruszania się takim pojazdem. Kierowca tez powinien udzielić pasażerowi odpowiednich instrukcji na temat zachowywania się podczas jazdy takim ścigaczem. Najlepiej, gdy zabierze go na wolniejszą przejażdżkę, by mógł się wczuć w sytuację. Pasażer powinien być wyposażony obowiązkowo w kamizelkę odblaskową i kask. Do takiego stroju powinien być oczywiście zaopatrzony w odpowiednio ciepłą skórzaną kurtkę. Pasażer powinien zdawać sobie sprawę, że sam jest odpowiedzialny za siebie i powinien równie uważnie na ścigaczu kontrolować swoje ruchy i zachowanie. Kierowca ma za zadanie tylko uczulić na niebezpieczeństwo, ale pamiętajmy, że wsiadamy na własne życzenie.

Yamaha

Firmę założył budowniczy fortepianów Torakusu Yamaha w 1889 r., jednak jej droga do tworzenia motocykli była bardzo długa.

W 1954 r. już jako Yamaha Motor Company weszła na rynek modelem YA1 z silnikiem dwucylindrowym o pojemności 250 cm³, konstrukcję wzorowano na modelu Adler MB250. Jego nieoficjalną nazwą było Aka-tombo czyli Czerwony Smok.

Początkowy kapitał wynosił 30 milionów jenów i zatrudniała 274 r., Yamaha wytwarzała w tym czasie około 200 motocykli miesięcznie. Ten początkowo mały producent konkurując z 150 firmami motocyklowymi, zdołał utrzymać się w trudnych warunkach rynkowych i z czasem przekształcił się w korporację o globalnym zasięgu.

W 1960 r. rozpoczęto eksport do USA, produkcję specjalistycznych modeli wyścigowych a rok później zespół Yamaha po raz pierwszy wystartował w wyścigach TT – do końca dekady wywalczył 5 tytułów mistrza świata.

Pierwszy model z silnikiem czterosuwowym XS1 powstał w 1969 r., miał pojemność 654 cm³, rozrząd OHC i dwa cylindry w układzie rzędowym. Zaczęto produkować kilka modeli dwucylindrowych o pojemności 250 do 750 cm³, przestając polegać na systemie dwusuwowym.

Zainteresowanie konstruktorów sportami terenowymi zaowocowało nowymi układami zawieszenia tylnego typu single shock a także dwusuwowych i czterosuwowych motocykli trialowych. Następny sukces stanowił model XS750 z trzema cylindrami, wałkiem napędowym i rozrządem DOHC (da wałki rozrządu przypadają na jeden rząd cylindrów), pierwszy z nowej generacji maszyn czterosuwowych. Kolejnym krokiem był silnik widlasty czterosuwowy, dwucylindrycznym.

W 1984 r. korzystając z opracowanej technologii Grand Prix wyprodukowano wspaniały motocykl szosowy z silnikiem dwusuwowym, model RZ500 o pojemności 500 cm³ w układzie V4 z dwoma wałami korbowymi. Dopiero przepisy z zakresu ochrony środowiska dotyczące toksyczności spalin oraz rozwój technologii czterosuwowej sprawiły, że wyszedł z produkcji.

Rok później pojawił się model FZ-750 z silnikiem czterocylindrowym, chłodzeniem wodnym i 20 zaworami. Zaprezentowany na targach w niemieckiej Kolonii był pierwsza na świecie 5-zaworową konstrukcją DOHC

W 1998 r. pojawił się model YZF-R1, okrzyknięty rewolucyjnym w świecie motocykli supersport. Ma on bardzo mocną a równocześnie lekką konstrukcję, na jego potrzeby skonstruowano silnik rzędowy ważący tylko 65,3 kg, o sile 150 KM.